zh-hans ja it en de
In Calabria, terra di cultura e del vino, le Cantine Lavorata 2018-04-16T21:22:28+00:00

9 Scilla RC 3Kalabria położona jest na południu Półwyspu Apenińskiego. Otoczają ją wody Morza Tyrreńskiego i Jońskiego a od Sycylii oddziela mityczna cieśnina Scylli i Charyby, przez którą miały się niegdyś przeprawić okręty Ulissesa.
Nasi goście mogą cieszyć oczy dziewiczymi pejzażami natury: wielowiekowymi gajami oraz klifami, na których w minionych wiekach powstawały fortece, chroniące te tereny przed najazdami Saracenów.
Jest to ziemia bogata w historię, tradycje i liczne odkrycia archeologiczne. Jak pisał włoski archeolog, Paolo Orsi, Kalabria to muzeum, którego dachem jest niebo. Słynny bizon z jaskini w Romito jest śladem kultur, które rozwijały się na jej obszarze już w czasach paleolitu. Jeszcze przed przybyciem Greków, wybrzeże zamieszkiwało plemię Perlazgów, którzy trudnili się produkcją wina. To od nich wywodzą się Italikowie, dzięki którym środkową część Kalabrii zaczęto nazywać Italią.
W latach siedemdziesiątych XIX w. miało miejsce słynne odkrycie grobowców starszyzny bogatych rodów, które potwierdziło kontakty mieszkańców tego regionu z rozwijającą się w Grecji kulturą mykeńską.
12 Monasterace RC Kaulon (1)W połowie VIII w.n.e. wybrzeże jońskie znalazło się pod wpływem przybyłych kolonizatorów z Chalkidy. Założyli oni miasto znane pod nazwą Reggio oraz kolejne pozostające pod ich kontrolą ośrodki: Sybaris, Crotone, Scillezio, Kaulon i Locri. Ich mieszkańcy fundowali powstanie swoich kolonii usytuowanych na wybrzeżu Morza Tyrreńskiego: Scidro, Terinie, Ipponio i Medmie. Z Sibari wyruszyli kolonizatorzy
którzy założyli Posidonię, nazwaną następnie jako Paestum.
Ośrodki te dały początek cywilizacji Wielkiej Grecji, której sława przerosła własną ojczyznę. W jej zasięgu rozwinęła się słynna szkoła pitagorejska w Krotonie oraz szkoła rzeźbiarska, której dziełami są między innymi dwie brązowe statuy wojowników, odkryte w wodach nieopodal Riace oraz wywodzące się z Locri zasady prawodawstwa.
Kolonizatorzy przynieśli do dzisiejszej Kalabrii greckie obyczaje, stroje oraz zamiłowanie do oliwy i wina.
28 Roccelletta CZ Santa Maria delle Roccelle 21Jednak narastające pomiędzy koloniami spory doprowadziły do szeregu wojen domowych, w wyniku których główne ośrodki kultury helleńskiej na Półwyspie Apenińskim podupadły i stały się łatwym łupem dla Bruttów oraz przybyłych na te tereny w III w.p.n.e. Rzymian.
Wraz z podbojem rzymskim na obszarze dzisiejszej Kalabrii rozwijało się przede wszystkim rolnictwo. Uprawa ziemi oparta była o sieć dużych gospodarstw, znanych jako latyfundia, których pozostałością są wyjątkowe, rustykalne wille. Każda z nich była centrum autonomicznej posiadłości, jak na przykład.
Villa di Casignana czy położony w miejscowości Gioiosa Ionica kompleks Il Naniglio. Pracownicy każdego latyfundium zajmowali się w dużej mierze wytwarzaniem oliwy, hodowlą winorośli oraz produkcją wina.
Po upadku Cesarstwa Rzymskiego część Włoch znalazła się pod panowaniem cesarza bizantyńskiego, Justyniana I Wielkiego. Aby utrzymać swoje wpływy nie wahał się on wdawać w liczne konflikty z najeżdżającymi Półwysep Apeniński Ostrogotami. Kalabria, znana wówczas pod nazwą Bruttium, stała się jednym z najlepiej rozwiniętych obszarów Cesarstwa Bizatyńskiego.
Szczególnie silnie zakorzenił się na jej terenach monastycyzm, porządek zakonny założony przez świętego Bazylego Wielkiego. W okresie największego rozkwitu na ziemiach Kalabrii działało ponad czterysta klasztorów, stanowiących bastiony religii, tradycji i kultury. Zakonnicy byli również świetnymi rolnikami, o czym świadczy ilość założonych na terenach klasztorów gajów oliwnych, plantacji kasztanów oraz winorośli.
Po wielu wiekach na obszar Kalabrii przybył jeszcze jeden zakonnik. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku do Bivongi przyjechał na polecenie swoich przełożonych brat Kosma. Został on wysłany z Góry Athos, jednego z największych ośrodków monastycznych, przez swojego przełożonego, który przed tuż śmiercią zobaczył w wizji pogrążoną w mrokach Ziemię Świętą (Kalabria jest dla prawosławnych Ziemią Świętą, na której żyło wielu świętych czczonych w Grecji, Rosji, Rumuni, Bułgarii i na Ukrainie, niektórzy z nich stali się fundatorami zakonów na Górze Athos).
17 Stilo RC La Cattolica2Ojciec Kosma otrzymał od gminy Bivogni ruiny klasztoru Di San Giovanni Therestis, który udało mu się odnowić i ponownie konsekrować. Dalsze losy zaniosły go daleko, gdy zgodnie decyzją kolejnych przełożonych opuścił Włochy i udał się do Turcji, do objętego klauzurą monasteru. W roku 2010, żywiąc nadzieję powrotu do Bivongi, ojciec Kosma zmarł nagle w swojej celi w jednym z monasterów na Górze Athos. Mimo to cała dolina Stilaro, w tym miasteczka Stilo, Bivongi i Pazzano, nadal odczuwają wpływ rozbudzonej duchowości bizantyńskiej, a ich mieszkańcy piją wino pochodzące z dawnych greckich winnic.
Najważniejsze uprawiane na tych terenach szczepy to: il Greco nero, la Greca bianca, il Magliocco, la Malvasia, l’Inzolia, il Moscatello bianco (Muscarella) i il Moscatello nero oraz la Pedilonga (Gaglioppo). Stanowią one również podstawę, na której rozwija swoją działalność Cantina Lavoratich.
15 Gerace RC Cattedrale 171Od IX w.n.e. Włochy stawały się coraz częstszym celem najazdów Arabów i Saracenów, co doprowadziło upadku rozwijającej się cywilizacji bizantyńskiej. Zarówno mieszkańcy ziem podległych Bizancjum, jak i przebywający w Kampanii Longobardowie, coraz częściej zwracali się do Francji z prośbą o wysłanie na pomoc grup najemników normańskich, pochodzących z terenów dzisiejszej Danii i Norwegii.
Wśród przybyłych wojowników znaleźli się trzej bracia Altavilla: Wilhelm Żelazne Ramię, Drogon i Umfred, którzy wraz z Robertem Guiscardo i Rogerem I zajęli środkowe Włochy, a następnie Sycylię, tworząc potężne Królestwo Sycylii. Pod koniec XII wieku, ostatnia dziedziczka dynastii normańskiej, Konstancja Sycylijska, w wieku prawie trzydziestu lat poślubiła dwudziestoletniego Henryka VI, syna cesarza Fryderyka I Barbarossy z dynastii Hohenstaufów. Nieprzychylne plotki poddawały w wątpliwość płodność królowej i jak głosi legenda ciężarna Konstancja zdecydowała się urodzić swojego pierworodnego syna na oczach poddanych. W ten sposób miał przyjść na świat władca niezwykły – Fryderyk II Szwabski.
Niezgoda pomiędzy Fryderykiem II a papieżem doprowadziła po śmierci cesarza do przybycia do Włoch Karola I Andegaweńskiego, którego najazd położył kres panowaniu dynastii Normańsko-Szwabskiej. Andegawenowie pozostali zwierzchnikami Królestwa Sycylii aż do połowy XVI wieku, kiedy ziemie te najechane zostały przez Aragończyków. Toczone przez Francuzów i Hiszpan walki o dominację w południowych Włoszech położyły się cieniem na rozwoju tych ziem. Przez chwilę pojawili się na nich również Austriacy, a następnie Burbonowie, którzy utrzymywali swoją okupację aż do wybuchu walk o zjednoczenie i przybycia Piemontczyków w roku 1860.